GESCHIEDENIS VAN HET FANFAREORKEST
De muzikale geschiedenis van de Blaubergse fanfare voert ons terug naar het jaar 1896. Toen werd door een groep jonge mensen besloten een zanggroep op te richten. De leiding werd in handen genomen door Gustaaf Aerts. Een andere pijler van deze groep was de familie Thiels.
Het was pas in 1906 dat de eerste vier instrumenten aangekocht werden. Men werkte toen nog steeds als zanggroep, maar nu dus met vier instrumentale begeleiders.
In 1907 besloot men een geldinzameling te doen voor hét onmisbaar instrument om samen de maat te houden: de grote trom. Deze geldinzameling moet wel een groot succes geweest zijn, want naast deze trom werden in Lier nog 6 occasie instrumenten bijgekocht. De echte fanfare was geboren en zou de naam 'STRIJDERS VOOR GOD EN VADERLAND O.L.V. WEZEL' meekrijgen. Het probleem was echter dat de meeste muzikanten geen noten konden lezen. Daarom schreef de dirigent de muzieknoten over in cijfers. En zo werden de eerste levensjaren van de fanfare ingeblazen.
Een vijftigtal jaar was de "meester", Frans Aerts (in de volksmond Sus van Gustaaf genoemd), dirigent van de fanfare. Op de foto hiernaast ziet u Frans naast de fanfare tijdens een optocht over de hobbelige kasseien in de Blaubergse dorpsstraat.
Ook secretariaatswerk lag voor een groot deel op de schouders van de meester zelf. Getuige hiervan is de gele briefkaart, zoals ze destijds heette, die is geschreven om trommelaar “Janneke Schiet” uit te nodigen om te helpen bij de opstelling en timmeren van de fanfarekermis. De vermoedelijke datum van deze kaart is 1940.
In 1945 werd een naamsverandering doorgevoerd. Vanaf dan zou de fanfare door het leven gaan als Fanfare St. Lutgardis. Het aantal leden bereikte een hoogtepunt met een 49 man sterk korps.
In de jaren 1955 tot 1965 kende het Kempense fanfareleven echter een dieptepunt. Ook in Blauberg daalde het aantal muzikanten tot een 20-tal.
In 1972 werd de muzikale leiding overgenomen door Hubert ’t Seyen en werd onder zijn impuls overgeschakeld naar het moderne muziekgenre. Sindsdien is de opgang van de fanfare niet meer te stuiten.
Een hoogtepunt werd nog bereikt in 1975 toen er het nationaal kampioenschap werd gewonnen in 3de afdeling.
De huidige dirigent Philip Gorts leidt de fanfare sinds 1990 en loodste het orkest naar eerste afdeling. Samen met het bestuur werd een strategie uitgestippeld waarbij ook de muzikale interesse en vorming in de lokale basisschool werd aangewakkerd. De instroom van jonge muzikanten kreeg daarmee een grote impuls. Deze samenwerking met de school is anno 2008 nog steeds actueel.
Om de imago verjonging van de fanfare nog meer kracht bij zetten werd ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan in 1996 bewust gekozen voor een modernere naam: het ‘Fanfareorkest Blauberg’. Het instrumentarium van het fanfareorkest werd vanaf dan niet meer beperkt tot de traditionele blaasinstrumenten. Ook instrumenten zoals keyboard, gitaar, basgitaar, accordeon, en niet te vergeten de menselijke stem, kregen regelmatig hun plaats in het repertoire. De concerten werden ook steeds doorspekt met de nodige humor.
Ter gelegenheid van het 110-jarig bestaan in 2006 werden voor de eerste maal in de geschiedenis van het orkest vijf opeenvolgende concerten gegeven en werd de kaap van de 1000 toeschouwers overschreden. Een unicum in de fanfarewereld!
In 2007 noteerden we 1111 toeschouwers en stonden spijtig genoeg nog een 100-tal geïnteresseerden op de wachtlijst. In 2009 werd dan eindelijk de stap gezet om in de Zoerla te gaan optreden. Dat jaar zijn er 1 500 mensen naar ons concert komen kijken.
Dat de gevolgde strategie loont, bewijst ook het record aantal muzikanten. In 2008 telt het fanfareorkest 65 spelende leden waarvan de jongste 12 jaar en de oudste 82 jaar is. De gemiddelde leeftijd bedraagt 31 jaar.
De toekomst van het orkest is hierbij gegarandeerd!